Oltacıyız Biz! Ya Siz? ::: ©www.oltaciyiz.biz

Sayfaya girişiniz:

Başlık	Sezonun ilk Muskarı
Yazar	Ufuk KÜÇÜKTURHAN (İskenderun)
Tarih	16 Ekim 2007
Tanım	Yerel Rapor

Nerden aklıma gelirdi ki birkaç hafta önce birbirinden değerli voblerlerimin olduğu çantamın, bir aksilik sonucunda gözlerimin önünde sulara gömüldüğü yerin bana -bunu unutturacak güzellikte- bir trofe vereceği... Neyse, geçmişe mazi derler artık, hep biz mi alacaktık denizden, bu sefer o benden almıştı güzelim voblerleri.

Uzun zamandır teknik problemlerden ötürü gidemediğimiz avlağımızdan gelen bir davetiye haberi, bayram öncesi adeta delice bir sevince boğmuştu beni. Böyle bir davet geri çevrilebilir miydi hiç! Gecenin senaryosunu hemen yazıvermiştim aklımda: daha ev sahibinin e-mail’ini okurken. Amacım, dev projektörün aydınlığında lüfer kandırmaya çalışmak, olacaktı. Ne olur olmaz diye, her zaman yem aldığım balıkçıma da uğramadan geçemedim. Sürekli kalamar olurdu; ancak, bu seferkiler bir başkaydı. Sanki az önce tutulmuşlar kadar taze gözüküyorlardı; birkaç parça almadan edemedim.

Saat 19.00 sularında geldiğim avlağım, beni hayal kırıklığına uğratmakta fazla gecikmedi. Her zaman yanan dev ışıktan eser yoktu bu akşam. İyi ki kalamar almışım, dedim içimden, fazla geciktirmeden iki tam boy kalamarı hazırladığım dip bırakmalarına dikiverdim. Beklemekten başka yapacak bir şey kalmamıştı gecenin karanlığında. Ekibimin diğer üyeleri ise, yaklaşık 100 m. kadar uzağımda köstekli dip bırakmalarıyla nasiplenmeye çalışıyorlardı. 1 saatin üzerinde bekledim, aşağıdaki kalamarları belki birilerini yolundan çevirirler, diye. Yemlere bakmanın zamanı geldi diye düşündüm bir an, kalamarın bir tanesi hiç bozulmamış bir şekilde geri gelmişti. .

Diğer takıma doğru yürümeye başladığım anda misinanın boşalmaya başladığını gördüm. Oltanın ucundaki ağırlık gerçekten ürkütücüydü. İlk tahminim bunun bir kaya olduğu yönündeydi. Aklıma gelen şey başıma geldi ve bana gittikçe yaklaşan bu gece kâbusu, ani bir manevrayla iskelenin altına giriverdi. Hele misinanın sıyırma sesi gelince, sevgili Bahadırcığım hemen gözlerimin önüne geliverdi. Ancak ben biraz daha şanslıydım ki gece kâbusu tekrar açılıverdi iskeleden. Yorulmuş olmalıydı ki suyun üstüne bembeyaz kuzu gibi yatıverdiği an, bunun bir kaya olmadığını anladığım andı. 5,5 kg.lık trofe, artık suyun üstünde zararsızdı; ancak 4 m. yukarıya nasıl çıkacaktı bu güzelim iri levrek! Kepçemi bilerek almamıştım yanıma; çünkü sevgili Nuri’den aldığım en son kepçe 2,70’lik idi. Başvurabileceğim tek yol cep telefonu ile ekibe haber vermekti ve ben de bunu yaptım. Daha telefonumu cebime koyamadan ekip yanımdaydı. Çok güzel bir dayanışma sonucunda balığı yanımıza aldık. İnanılmaz, tek kelimeyle muhteşemdi! İlk anın heyecanını yendikten sonra hemen Bahadır ÇAPAR'ı aramak istedim. Bu güzel haberi ona vermeli, hep söylediği devlerin artık geldiğini ona müjdelemeliydim. Bahadırcığımla yaptığım görüşmeyle balığımın bir levrek değil bir “sarıağız (muskar)” olduğu kesinlik kazanmış ve çok daha zor bulunan bir balığı yakalamış olduğum yönünde ki telkinleri beni daha da mutlu kılmıştı.

Yine belirtmek istiyorum:
Adeta kanatlanıp yanıma gelen sevgili dostlarıma (Murat AKSOY, Özcan BAHAROĞLU, Erkin GEDİK) balığı almamda ki yardımlarından ötürü çok teşekkür ediyorum. Tüm oltaciyiz.biz camiasına sevgiler,saygılar...

oltacı GÜNLÜĞÜ'nde yayımlanan standart oltaciyiz.biz site içeriği dışında ki diğer yazılı ve görsel tüm medyanın özgünlüğü ve kaynağı yazarının sorumluluğundadır. oltaciyiz.biz sadece yazar tarafından verilen "özgündür" bildirimine dayanarak söz konusu medyayı süreli şekilde yayımlama haklarına sahiptir.Bu bölümde yer alan yazılı ve görsel nitelikteki her türlü medyanın yazarından ve oltaciyiz.biz'den izin alınmaksızın ve kaynak gösterilmeksizin kopyalanması, çoğaltılması başka platformlarda kullanılması / yayınlanması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümlerine bağlıdır.