Başlık Uskumru desenli vobler Yazar Serkan YAZICIOĞLU (Ankara) Tarih 03 Haziran 2007 Tanım Pastoral Hikayeleme

     Sabah ayazından elleri üşümüştü, poyraz o kadar kuvvetli esiyordu ki sağ tarafında kaçışan ilarya sürüsünü görememişti.
Üşüyen ellerine baktı, sonra sabah balığa çıkmanın heyecanıyla uykusuz kalan gözlerini ovuşturdu güneşin doğmasına neredeyse yarım saat kalmıştı, esen sert rüzgarın ince uzun oltasında çıkardığı sesi dinledi ve kıyı boyunca dalgaların kumlarla kucaklaştığı hattı izleyerek her zaman yaptığı gibi oltasının ucuna taktığı uskumru desenli voblerine bir göz attı ve üstündeki belli belirsiz diş izlerine bakarak hafif tebessümle oltasını poyrazdan çarşaf gibi olan denize doğru salladı...
Uskumru desenli vobler şöyle içinden derin bir of çekerek düşmek üzere olduğu denize doğru baktı. Henüz denize düşeli saniyeler geçmişti ama o şimdiden bu soğuk denizden ve az önce suya girdiği sırada belli belirsiz gördüğü karaltıdan ürpermişti. Oysa daha bir saat önce kutusunda sıcak ve güvenli bir şekilde durduğunu hatırladı ve kıyıya doğru çekildiğini fark etti, evet yine başlıyordu macerası. Hafif bulanık sudan tam göremiyordu ama kırmalık bir yerin üstünden geçip kumluk bir açıklığa doğru geliyordu. Tam ufak ilaryaların yanından geçerken, arkasından gelen gümüş parlaklığı fark ettiğinde artık çok geçti, çok garipti canı yanmıyordu yanmasına ama onu yakalayan balık tıpkı öncekiler gibi onu hiç sevmemişti durmadan çırpınıyor ve onu derinlere doğru götürüyordu sonra birden kendisinden oldukça büyük olan balık durakladı evet yorulmuştu şimdi ikisi birden kıyıya doğru çekiliyordu artık uskumru desenli vobler rahatlamıştı yakında tekrar eve döneceğini biliyordu.
Tam güneş kendisini tepelerin arasından göstermişti ki oltaya atlayan bu balığın levrek olduğunu anlayan balıkçı kendinden emin ama bir o kadarda merakla balığı kıyıya kadar getirmişti. Belinde asılı duran kepçesini suya daldırdığında ne olduğunu anlayamayan levrek gönülsüzce kendini kepçeye bırakmıştı bile. Balıkçı acele etmeden kıyıya getirdiği avıyla bir yandan gururlanıyor bir yandan da uskumru desenli voblerini balığın ağzından nazikçe çıkarmaya çalışıyordu.
Kıyıdan esen poyrazı unutan vobler şimdi daha çok üşüyordu hem ıslaktı hem rüzgar esiyordu. Çok geçmeden sıcak bir el onu bu koca balığın ağzından bir hamlede çıkardı artık rahatlamıştı. Aynı sıcak el gümüş gövdeli, siyah gözlü o güzel balığı tuzlu soğuk suya geri bıraktığında, uskumru desenli vobler hem yorgun hem de gıpta dolu gözlerle gümüş gibi parlayan ve salına salına yüzen büyük balığa bakarak çoktan tuz kokulu hayallere dalmıştı bile...