Oltaciyiz.biz'den tatlısu balıkları atlası YILAN BALIĞI Anguilla anguilla Linnaeus, 1766 Bahadır ÇAPAR

---

   Yaşam hikayeleri düşünüldüğünde en ilgi çekici bir kaç balıktan birisidir yılanbalığı. Yanlış olsada çoğu insanın düşündüğünün aksine şekil ve dolayısı ile isim benzerliği dışında gerçek yılanlarla herhangi bir akrabalıkları yoktur. İnce uzun ve yılanvari gövdesi ön kısımda silindirik bir yapıda olup anüsten sonra kuyruğa doğru yanlardan yassılaşmaya başlayarak bir yüzgeç özelliği kazanır. Diğer balıklardan farklı olarak sırt, kuyruk, anal ve karın yüzgeçleri birleşerek vücudun arka yarısını üstte ve altta boylu boyunca kateden tek bir yüzgece dönüşmüştür. Yayın ve karabalık gibi pulsuz, deriyle kaplı görünmesine rağmen bu deri içerisine gömülü halde gözle görülemeyecek kadar küçük binlerce pula sahiptir. Deriyle örtülü olan solungaç yarıkları yan yüzgeçlerin önünde küçük bir delikle dışa açılır. Baş ucunda tüp şeklinde burun delikleri bulunan balıkların çeneleri tek sıralı ve küçük diş dizilerini barındırır.

     Vücut rengi yaşa göre bazı değişimler sergilemekle birlikte ergin dönemde koyu gri-siyahtan koyu yeşil ve koyu kahverengi tonlara değin bir dizi farklılık gösterir. Yetişkin dişi bireylerin genel rengi sarımsı kahverengi olmasına karşılık erkekler hem onlardan daha küçük hemde siyahidirler.

     Yılanbalıkları sadece beslenme ve büyüme sürecini tatlısularda geçirirler. Üreme ise yaşamlarını ilginç kılan ve hala bazı önemli bilinmezleri barındıran bir olgudur. Üreme tüm dünyada sadece Güney Amerika kıyılarından Atlantiğe bakan Meksika Körfezinde, Sargossa Denizi olarak bilinen mevkiinin derinliklerinde şekillenir. Diğer bir ifadeyle Japonyadan yola çıkan yılan balığıda Türkiyeden yada İngiltereden yola çıkan diğer yılan balıklarıyla aynı yere, doğruca Sargossa Denizi'ne doğru binlerce kilometrelik bir yolculuğa çıkar. Üremeyle ilgili bilinen gerçeklerden birisi de yetişkin yılanbalıklarının on yılı aşkın tatlısu yaşamından ve üstesinden geldikleri onca yaşam mücadelesinin sonunda sadece bir kez döl verebildikleri ve bunun sonrasında öldükleridir. Tatlısularda denizle bağlantısı kesilmemiş havzalarda 10-12 yaşını aşmış bireylere şimdiye değin rastlanmamış oluşu ve yarım yüzyıldır küresel anlamda yapılan markalama çalışmalarında geriye döndüğü tespit edilen bir bireye dahi rastlanılmaması bu tespiti sağlamlaştıran en önemli kanıtlardır.