 |
Oltaciyiz.biz'den
tatlısu balıkları atlası
CERO
(Mangar)
Barbus
esocinus (Heckel,
1843)
Bahadır ÇAPAR
|
 |
Bazı
yörelerde mangar, cer, carul, biş gibi isimlerlede
anılır. Özellikle Güneydoğu ve Doğu Anadolu
bölgelerinde yer alan Dicle ve Fırat akarsularının
beslediği geniş bir havzada nehirlere bağlı
geniş kollarda yayılım gösteren bir bıyıklı
balık türüdür. |
80-160 cm. boya ve 40 kg ağırlığa ulaşabilen cero
bulunduğu meradaki en güçlü balıklardandır.
Cerolar
bıyıklı balık ve yine akraba oldukları sazanlardan
farklı olarak bitkisel kaynaklı besinlerin yanında
hayvansal kaynaklı besinlere de rağbet ederler.
Özellikle ırmak tabanında yer alan canlı yada
ölü balıklar, balık yumurtaları ve diğer tüketebileceği
dip organizmalarını iştahla yerler. Yöre balıkçıları
tarafından özellikle gece kullanılan canlı yada
ölü taze balıkla yemlenmiş dip bırakmalarıyla
yakalanırlar. Oldukça güçlü kuyruk yüzgeçleri
sayesinde debili akıntılara karşı bile rahatlıkla
yüzebilen, bu şekilde yem arayabilen cerolar başlarının
önünde vücutlarının alt kısmına doğru konumlanmış
durumdaki ağızları ile akarsu tabanında yem ararlar.
Ağızlarının kenarında ve üst dudak üzerinde yer
alan iki çift bıyıkları aynı zamanda ksımi bir
tat-koku alma organıdır. Bu sayede görsel duyunun
kullanılamayacağı bulanık meralarda dahi koku
ve tat alma duyusundan faydalanarak rahatlıkla
yemlerini bulabilir.
Vücut renkleri yaşadıkları
ortamın genel çevre özelliklerine bağlı olarak
genelde sırt kısmında koyu esmer kahve tonlarında
iken vücudun yanlarına ve karın bölgesine doğru
kirli beyaz-sarı tonlarına doğru açılarak devam
eder. Ceroda bıyıklı balığın beslenme davranışlarına
sahiptir.Ağızladığı yemi geveleyen bu esnada azar
azar yutak bölgesindeki dişleri yardımıyla ezerek
parça parça yutan balıklardır. Kullanılan yemli
bırakma donamlarına balığın vuruşları düzenli
bir sırayla süreklilik gösterir. Bu yüzden ilk
vuruşun ardından donamın tasmalanması acelecilik
olur. Ceronun iğneye yemi gevelerken kendi kendine
takılması beklenmelidir.
Kullanılan donamlar meradaki
akıntının şiddetine bağlı olarak değiştirilebilen
ağırlıklarda çoğu kayar kurşunlu dip bırakmaları
ve su akımının köreldiği dirsekler ve koylarda
ise şamandıralı dip bırakmaları olarak belirtilebilir.
Cero donamlarında taze yem olarak toprak solucanı
çekirge, danaburnu ve canlı ya da ölü gümüş gibi
diğer küçük yemlik balıklar kullanılabilir. Aynı
şekilde farklı tahıllarının unları karıştırılarak
elde edilen hamurlarla pişmiş ekmekten hazırlanan
hamur topları da yem olarak kullanılırlar.
Ülkemizde doğal
olarak yayılım gösterdiği alan Dicle ve Fırat
Havzasının yer aldığı Güneydoğu ve Doğu Anadolu
bölgeleridir. |
|
|